Whiplash en osteopathie

Whiplash en osteopathie

22:16 04 oktober in Osteopathie
0 Comments

Een whiplash is een letsel aan de nek en/of rug ten gevolge van een ongeval of andere plotselinge gebeurtenis waarbij het hoofd krachtig voor en achteruit bewogen wordt. De beweging is te vergelijken met de beweging van het uiteinde van een zweep (‘whip’ in het Engels). – Wikipedia.

Wat is een whiplash?

De klassieke whiplash wordt meestal veroorzaakt door een auto-ongeluk waarbij het slachtoffer langs achter wordt aangereden. Door deze klap worden de rug en schouders naar voren geduwd, terwijl het hoofd achterblijft want het staat immers los op de romp. Het hoofd van de inzittende krijgt daardoor een krachtige slag naar achter en op het moment dat de aangereden auto weer tot stilstand komt, slaat het hoofd krachtig naar voren. De nek heeft dan een beweging gemaakt zoals een ‘zweepslag’.

Deze bewegingen gaan met veel snelheid en kracht gepaard. Daardoor kunnen er onder meer door uitrekking, compressie en verschuiving (micro)letsels ontstaan van allerlei structuren zoals de wervellichamen, de wervelgewrichtjes, de tussenwervelschijven, gewrichtsbanden, spieren, zenuwbanen en zelfs het ruggenmerg. Als op het moment van het ongeval het hoofd gedraaid was, is de kans op letsel nog groter. Een whiplash ontstaat niet steeds door een auto-ongeluk maar kan ook ontstaan door sportongelukken, bedrijfsongevallen of gewoon door een ongeluk thuis.

Kortom, een whiplash is een letsel dat vaker voorkomt dan dat je mogelijks zou denken.

 

Klachten en symptomen

Elke whiplash is anders en de symptomen zijn vaak zeer uitgebreid. Het is vooraf dus vaak onduidelijk hoe het klachtenpatroon zich zal ontwikkelen. Bij de ene kan er al sprake zijn van herstel na enkele dagen terwijl de klachten bij een andere maanden kunnen aanslepen.

Uit onderzoek blijkt dat 50% van de personen met een whiplash na 3 à 4 weken spontaan herstellen van hun klachten. Bij de overige 50% houden bij 80% van de patiënten de klachten tot een jaar aan en spreekt men van het ‘post-whiplash syndroom’. Duren de klachten langer dan een jaar dan spreekt men van het ‘late post-whiplash syndroom’.

De symptomen bij een whiplash kunnen zeer uitgebreid zijn. Er is meestal sprake van pijn in de nek, onder andere door te gespannen nekspieren en hoofdpijn uitstralend vanuit de nek naar het achterhoofd.

Andere symptomen
– pijn die uitstraalt naar aangezicht, schouders, armen en borstwervelzuil
– mobiliteitsverlies van de nek
–  duizeligheid en evenwichtsproblemen
– misselijkheid en braken
– slecht zien, vlekken voor de ogen en gevoeligheid voor licht
– oorsuizen
– lage rugklachten en bekkenpijn
– vermoeidheid en slaapstoornissen
– concentratiestoornissen en vergeetachtigheid
– burn-out klachten

 

Als de klachten blijven aanhouden en er geen structurele problemen zijn, is het zinvol om een osteopaat te raadplegen. Ook wanneer er weinig of geen klachten zijn, is een behandeling aan te raden.  Het is namelijk bekend dat er na een whiplash veel klachten pas maanden of jaren later tot uiting komen (bijvoorbeeld: vroegtijdige artrose van de halswervels).

 

Behandeling

In de meeste gevallen zijn whiplashsymptomen een gevolg van problemen met een ‘functioneel’ karakter. De structuren van de probleemregio zijn meestal nog intact. Uit verschillende technische onderzoeken (CT, RX en EEG) komt weinig tot geen informatie terwijl vele klachten aanwezig kunnen zijn. De conclusie luidt dan dat er geen structureel probleem aanwezig is zodat er functioneel (osteopathisch) kan behandeld worden.

Osteopathie is geen ‘alternatieve geneeskunde’, in de betekenis van ‘vervangend’. Het is een functionele geneeskunde die andere geneeswijzen aanvult, dus complementair eraan is. Als de structuren intact zijn maar de klachten blijven aanwezig dan kan er een probleem zijn met de ‘functie’ van de structuren. Het gaat hier over de mobiliteit van gewrichten, de doorbloeding, geïrriteerde zenuwen, overspannen spieren, enz. Osteopathie helpt bij het herstellen van de functie van deze verschillende structuren.

Eén van de grondbeginselen van osteopathie is dat het lichaam bekijkt als één éénheid. Het lichaam functioneert als een éénheid. De osteopaat zal dus rekening houden met een oorzaak-gevolg keten waardoor niet enkel de klachtenregio wordt behandeld maar ook andere regio’s die mee verantwoordelijk zijn voor de klacht (bijvoorbeeld: een voetprobleem kan een rugprobleem veroorzaken door gecompenseerd gebruik van de rug om de voet te ontlasten). Een ander basisprincipe is dat de structuur en de functie onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. Als de structuur een probleem vertoont, dan zal de functie, de beweging, ook moeilijkheden ondervinden. Omgekeerd als men lang met functiestoornissen blijft rondlopen (en bijvoorbeeld gewrichten verkeerd gebruikt) zal de structuur (van deze gewrichten) daaronder lijden.

Het lichaam beschikt over een zelfgenezend vermogen maw het heeft een zelfgenezende kracht.De ‘arterial rule’ of de regel van de doorbloeding is een belangrijk principe. Bij een slechte doorbloeding worden weinig nieuwe voedingsstoffen aangevoerd en de afvalstoffen worden slecht afgevoerd. Zo kan een gekwetste regio niet goed herstellen. Er wordt dan gesproken van een verstoorde vitaliteit of trofiek in een regio.

De osteopaat start vaak met een anamnese (vragenlijst) waarbij hij alle facetten die met de whiplash te maken hebben belicht zodat een juist beeld kan gevormd worden van de richting van het trauma, de ernst van het trauma en de mogelijke gevolgen. Kort gezegd wordt de historiek en het verloop van het probleem achterhaald. Zo kunnen oorzaak-gevolg ketens ook al voor een deel worden achterhaald. Daarna wordt de beweeglijkheid getest van verschillende structuren die deelnamen aan de whiplash. Dit beperkt zich volgens de principes dus niet tot de hals alleen, ook heel wat andere structuren worden onderzocht.

De behandeling is zeer zacht en gaat niet altijd gepaard met een manipulatie of ‘kraken’ zoals veel mensen denken. De sleutel bij een osteopathische benadering is het behandelen van alle componenten die in relatie staan met de traumaklachten en de traumaregio. Andere structuren en regio’s die een sterke invloed uitoefenen op het klachtenpatroon zijn de hersen- en ruggenmergvliezen, het heiligbeen (sacrum) en het craniosacrale gebied (schedelbeenderen).

Uw osteopaat vertelt u er alles over tijdens de consultatie, zodat u perfect op de hoogte bent van wat er met uw lichaam zal gebeuren.

 

Gezonde groeten,

 

Niels

 

Niels Eelens

info@eelens.com

Niels is osteopaat. Hij richtte samen met zijn vrouw Hanne groepspraktijk Epicentrum op. Hij doceerde jaren aan The International Academy of Osteopathy te Kopenhagen en is momenteel, naast zijn werkzaamheden als osteopaat, voorzitter van een post-graduaat school voor osteopathie.

Geen reacties

Laat een bericht achter